Dostlarım həmişə deyir: “Sən ən ehtiyatlı adamsan”. Doğrudur da. Həyatımda heç vaxt düşünmədən addım atmamışam. Hər işi hesablayıram, ölçürəm, biçirəm, sonra edirəm. Bəlkə də elə bu səbəbdən ömrümdə böyük itkilərim olmayıb. Amma böyük qazanclarım da olmayıb. Ta o axşama qədər.


Həmin həftə işdə hər şey yorucu idi. Layihə təsdiqlənməmişdi, müştəri daim dəyişiklik istəyirdi, sinirlərim gərilmişdi. Cümə günü axşam evə gəldim, heç nə etməyə gücüm yox idi. Arvad uşaqları götürüb kinoya getmişdi. Mən də evdə tək qaldım. Yaxşı oldu, dedim, heç olmasa sakitlik var.

Televizoru açdım, bir müddət kanalları dəyişdim. Heç nə maraqlı deyildi. Telefonuma baxdım, sosial şəbəkələrdə də hər kəs öz işində. Oturdum, çay dəmlədim. Çayı içə-içə düşündüm ki, nə edim? Belə boş-boş oturmaq da xoş deyil. O vaxt ağlıma gəldi ki, bir neçə gün əvvəl iş yoldaşım Orxan nəsə danışmışdı. Dedi ki, bir sayt var, orada həm oyunlar var, həm də mərc etmək olar. Mən o vaxt “sonra baxarıq” deyib keçmişdim. Amma o axşam “niyə də olmasın?” dedim.

Axtarmağa başladım. Tapdım. Platformaya girdim, gördüm ki, qeydiyyat lazımdır. Düşündüm, hesab açım, baxım, nə var, nə yox? Mostbet register prosesi sadə idi. Ad, soyad, email, telefon. Hamısını yazdım, düyməni basdım. Təsdiq kodu gəldi, onu da yazdım. Hesab hazır idi. O an heç bir gözləntim yox idi. Sadəcə, maraq.

Hesaba girdim, bir az gəzindim. Futbol bölməsinə baxdım. Həmin axşam bir neçə oyun var idi. İngiltərədə kubok oyunları keçirilirdi. Komandaların adlarını bilmirdim, amma statistikalarına baxdım. Bir oyun diqqətimi çəkdi. Komandalardan biri evdə oynayırdı, son 5 oyunun 4-də qələbə qazanmışdı. Rəqib isə zəif idi. Qələbəyə əmsal 1.6 idi. Düşündüm ki, qoy 20 manat atım, heç olmasa izləməyin həzzi olar.

Qoydum. Oyun başladı. Ev sahibi əvvəldən hücum etdi. 15-ci dəqiqədə qol vurdular. 1-0. Düşündüm ki, rahatdı. Amma 30-cu dəqiqədə rəqib bərabərlik qolunu vurdu. 1-1. Ürəyim bir az sıxıldı. 40-cı dəqiqədə ev sahibi yenə önə keçdi – 2-1. İlk hissə belə bitdi. İkinci hissədə qol olmadı. Oyun 2-1 bitdi. Mənim 20 manat 32 manat oldu. Çox deyildi, amma xoş idi.

O hiss mənə tanış idi. Uşaqlıqda hər hansı bir yarışmada qazananda hiss etdiyim hiss. Sadəcə, indi pul da var idi yanında. Daha çox istədim. Özümə dedim: “Bir də cəhd et, amma ehtiyatlı ol”. 50 manat əlavə etdim hesaba.

İspaniyadan bir oyun tapdım. Orada hər iki komanda hücum oynayırdı, qol olacağı gözlənilirdi. Mən də qoydum ki, hər iki komanda qol vuracaq və ümumi qol sayı 2.5-dən çox olacaq. Əmsal 2.1 idi. 50 manat qoydum. Oyun başladı. İlk qol 10-cu dəqiqədə oldu. 20-ci dəqiqədə ikinci qol. Artıq 2-0 idi, mənim şərtimin yarısı ödənmişdi. 60-cı dəqiqədə rəqib qol vurdu – 2-1. Hər iki komanda qol vurmuşdu, ümumi qol sayı da 3 idi. Mənim şərtlərimin hər ikisi ödənmişdi. Oyun 2-1 bitdi. 50 manat 105 manat oldu.

Artıq balansda 137 manat var idi. Əvvəlki 20 manatdan qalan 12, üstünə 105, üstünə də öz qoyduğum 20. Yəni mən 70 manat qoymuşdum, indi 137 manat geri götürə bilərdim. Amma dayanmadım. Çünki o axşam mənə elə gəlirdi ki, nəyə baxsam, alınır.

Bir basketbol oyununa baxdım. Amerikadan idi. Orada komandalardan biri çox güclü idi, favorit. Onların qələbəsinə əmsal 1.2 idi. Çox az. Mən kombinasiya etdim – favoritin qələbəsi və ümumi xalların 200-dən çox olacağına. 100 manat qoydum. Oyun başladı. Favorit əvvəldən önə keçdi. Xallar da sürətlə artırdı. Üçüncü rübdə artıq hər iki şərtim işləyirdi. Oyun bitdi. 100 manat 240 manat oldu.

Balans 377 manata çatmışdı. Saat gecə yarısını keçmişdi. Ayağa qalxdım, evdə gəzindim. Soyuducudan su götürdüm, içdim. Öz-özümə sual verdim: “Dayanırsan, yoxsa davam edirsən?”. Ağlım dedi ki, dayan. Ürəyim dedi ki, bir az da. O an qərar verdim – dayanıram. Pulu çıxartdım. Hamısını.

Səhər oyananda ilk işim telefonuma baxmaq oldu. Pul hesabımda idi. 377 manat. Gülümsədim. Orxana zəng vurdum. Dedi: “Nə var, belə tezdən?”. Dedim: “O dediyin saytda mostbet register olmuşdum”. O güldü: “Nə oldu, uduzdun?”. “Yox,” – dedim, “qazandım”. Səssizlik oldu. Sonra dedi: “Nə qədər?”. “377,” – dedim. “Yox, zarafat edirsən?”. “Etmirəm,” – dedim.

O gündən sonra bir daha o platformaya girmədim. Yox, qorxumdan yox. Sadəcə, başa düşdüm ki, o axşam mənə bir dərs verdi. Mən ehtiyatlı adam olduğum üçün dayana bildim. Amma bir də girsəm, o ehtiyatı itirə bilərəm. İndi o pulu banka qoydum. Nə vaxtsa ailəvi bir səfərə xərcləyəcəm. Arvad soruşmayıb haradan gəldi, mən də deməmişəm. Qoy belə qalsın. Mənim üçün o axşam təkcə pul qazanmaq deyildi. Mən özümü sınadım, ehtiyatımı qoruya bildim. Və bu gün də fikirləşirəm: bəzən ehtiyatlı olmaq yaxşıdır, amma bəzən də bir az risk etmək lazımdır. O axşam mən risk etdim və qazandım. Amma ən böyük qazancım, dayana bildim.